środa, 27 marca 2013

Rozdział 22

Siedzieliśmy z Zaynem w salonie, gdy usłyszeliśmy dzwonek do drzwi. Wiedziałam kto to. Intruz, który próbuje zniszczyć moje życie.
-Otworzę-powiedział Zayn niechętnie wstając.

-Cześć Zaynuś-usłyszałam ten piskliwy głosik w przed pokoju.
-Nie nazywaj mnie tak. Załatwmy szybko to po co tu przyszłaś. 
-Jak sobie życzysz. Nie ma twojej ukochanej.
-Jestem-powiedziałam, gdy weszli do salonu-Więc czego chcesz?
-Jestem w ciąży jak już mówiłam. I żądam alimentów na dziecko!
-Chyba śnisz. Zabezpieczaliśmy się, a po za tym który to miesiąc?
-Drugi.
-My nie spotykamy się już półtora roku Perrie. Daj mi i moim bliskim w końcu spokój.
-Kiedyś to ja byłam bliska.
-Dopóki mnie nie zdradziłaś!-krzyknął Malik, próbując się uspokoić.
-To było raz może dwa. Nie możesz mi wybaczyć?
-Jesteś bezczelna Perrie! Wynoś się stąd. Masz dwie opcje, albo wyjdziesz sama, albo wyniosą cię na noszach.
-Czy to jest groźba Lenko?
-Dość! Wynoś się!- wstałam łapiąc dziewczynę za bluzkę i podnosząc ją z fotela. Nie mogłam powiedzieć, że jestem słaba. Miałam, mam sporo siły.
-Jeszcze pożałujesz-powiedziała przez zęby-puszczaj wiem gdzie jest wyjście, nie jestem idiotką.
-To czemu jeszcze nie wyszłaś?-spytałam sarkastycznie.

Reszta dnia była przyjemniejsza. Mieliśmy dużo "rozrywki". Wieczorem, gdy wróciła reszta, postanowiliśmy iść na imprezkę. Włosy lekko podkręciłam, podmalowałam oczy i ubrałam się tak:
 Zayn został w swoich czarnych rurkach i vansach w tym samym kolorze, a do tego ubrał ciemną koszule w kratkę. Zeszliśmy na dół gdzie zastaliśmy gotowych do wyjścia Nialla i Liama z dziewczynami. Dan ubrana była w czarną dopasowana sukienkę i czarne koturny i czerwony żakiet, a Angelika ubrana była w szarą bokserkę i granatową spódniczkę, która przez całą długość miała za suwak i granatowe baleriny. 
-Gdzie Luiza, Lou, Tośka i Harry?
-Lou i Luiza nie idą. A reszta szykuje się jeszcze- odpowiedziała Malikowi Dan
-Dlaczego?-spytał Zayn
-Zayn wiesz jak cię kocham? 
-Tak
-A wiesz, że Luiza jest w zaawansowanej ciąży?
-Tak
-Więc rusz główką kochanie-powiedziałam i pstryknęłam go w nos.

sobota, 23 marca 2013

Rozdział 21

Perspektywa Leny

Gdy się obudziłam, za oknem było jeszcze ciemno. Ja jednak nie mogłam spać z nerwów.A co jeśli Perrie na prawdę jest w ciąży? A co gorsza Zayn okaże się ojcem. Nie chciałam o tym myśleć. Obróciłam się i zobaczyłam śpiącą twarz Malika. Postanowiłam wstać wcześniej i wziąć relaksującą kąpiel. Nie wiem czy wam wiadomo, ale przeprowadziłam się kilka dni temu do Zayna, a Tośka do Harrego. To, że Luiza mieszkała z Lou w osobnym domu nie było dla was pewnie również zaskoczeniem. Luzia potrzebowała spokoju i ciszy, a przy tych kretynach nie było chwili na odpoczynek.  Wracając do teraźniejszości, poszłam do naszej garderoby. Jak to ładnie brzmi, naszej garderoby. Cóż muszę się przyzwyczaić. Wzięłam świeżą bieliznę i ubrania :  

Nalałam wody do wanny i rozkoszowałam się ciszą. W wannie spędziłam jakąś godzinę. Po kąpieli wysuszyłam włosy i zrobiłam tylko kreskę czarnym eye-linerem. Gdy wyszłam z łazienki, popatrzałam na zegarek. Była 8.48.. Wiedziałam, że wszyscy będą jeszcze spali, więc postanowiłam zrobić śniadanie sobie i Zaynowi. Zeszłam na dół i chciałam włączyć telewizor, ale po drodze ktoś na mnie wpadł.
-Przepraszam. Naprawdę myślałem, że wszyscy jeszcze śpią.-próbował tłumaczyć się blondyn
-Niall, gdzie byłeś o tej godzinie !
-Spałem u Angelik. Ale cii nie mów reszcie. Proszę.
-Dobrze. Ale następnym razem powiedz o tym komuś.
-Dzięki- powiedział szczerząc się i idąc w stronę schodów.
-Miłość-zaśmiałam się pod nosem i weszłam do kuchni. Zdążyłam zrobić sobie omleta i zjeść go, po czym zabrałam się do robienia śniadania mojemu chłopakowi.
-Cześć- usłyszałam wesoły głos Tosi ubranej tak :
-Nie strasz mnie!- powiedziałam
-Myślałam, że jeszcze śpisz
-Kolejna osoba mi to mówi- zaśmiałam się
-A kogo jeszcze tak wcześnie spotkałaś ?
-Nialla. Pewnie coś jadł, wiesz jak to on.
-No tak-zaśmiała się-wieczny głodomor.
-Dokładnie
-Ej.. Rozmawiałam przed chwilą z Luizą. Meble do pokoju małej mają przyjść. Może pójdziemy?
-Chętnie. A o której ?
-Koło 15. Po wywiadzie chłopaków.
-Świetnie. Zaraz, zaraz jaki wywiad?
-Przecież Lou mówił wczoraj. Mają wywiad do jakiegoś portalu plotkarskiego.
-Aa. no tak zapomniałam. Przepraszam, ostatnio jestem rozkojarzona.
-Co ta miłość robi z człowiekiem- zaśmiała się Tośka. Po chwili zajęłyśmy się swoimi sprawami, rozmawiając o nowościach modowych.
-Hej-powiedział wchodzący do kuchni Zayn i pocałował mnie w usta.
-Hej-powiedziałam uśmiechając się
-Co dobrego gotujecie dziewczęta?-zapytał
-Wiesz, na początku ja robiłam kanapki dla siebie i Harrego, a Lena omleta dla ciebie. Ale Niall przyszedł do kuchni i błagał nas o jedzenie-powiedziała Tosia
-Więc zrobiłyśmy pancakesy- uśmiechnęłam się-ale zanim zjesz leć po resztę-zaśmiałam się na widok miny jaką zrobił po tych słowach.


-Już nigdy więcej nie dotknę jedzenia- powiedział Niall- nic już nie przełknę. Oo.. ciasteczko!
-Niall, Niall, Niall jaką ty masz słabą wolę. Daj mi to ciastko- powiedział Liam, wyrywając ciastko przyjacielowi
-Kochanie zostaw to- powiedziała Dan, po czym wzięła ciastko i zjadła je.
-To nie fair !- krzyknął Niall
-Życie jest niesprawiedliwe chłopczyku-odpowiedziała Dan, uśmiechając się
-Perrie do mnie dzwoni-oświadczył Zayn
-Czego chce?- spytałam ze złością
-Żebyśmy się spotkali.
-Niech przyjdzie tu i powie to co ma do powiedzenia przy mnie, lub niech spada-powiedziałam. Zayn chwilę jeszcze rozmawiał przez telefon. Po czym ogłosił, że przyjdzie za 30 minut. 

poniedziałek, 18 marca 2013

Hej hej hej..

Przychodzę do was z kolejnym blogiem Tym razem coś dla fanów magii. Julia zwykła dziewczyna, ale czy na pewno. Przeczytajcie sami. 

1 rozdział opowiada o szoku jaki przeżywa, gdy dowiaduje się, że jest czarownicą. Następne są już z piątego roku nauki w Hogwarcie. 

http://feel-magic-baby.blogspot.com/

Rozdział 20

-Hej- uśmiechnęła się Tośka-Gdzie idziecie?
-Cześć. Idziemy na górę, bo jak widzisz An musi się przebrać
-Achh.. coś tam zauważyłam. A co się stało? 
-Liam i Zayn zrobili nam brutalną pobudkę
-A ty gdzie byłaś, że nie widziałaś twojego chłopaka i jego pomoczonych loczków?-zapytałam z ciekawością
-Brałam prysznic- uśmiechnęła się
-Możemy już iść? -zapytała Angelika- zimno mi trochę
-Jasne- powiedziałam- idziesz z nami?- zwróciłam się do Tośki
-Pewnie.
Weszłyśmy do pokoju Zayna, a pierwsze co rzuciło mi się w oczy to prawie wszystkie ciuchy mojego chłopaka wyrzucone z szafy.
-Oj joj joj - powiedziała An chichocząc
-To mu nie ujdzie na sucho- powiedziałam-wiesz co to może ty idź wziąć prysznic i wysusz się porządnie, a my coś dla ciebie wybierzemy
-Dziękuje- powiedziała wychodząc i rzuciła nam jeszcze szczery uśmiech na pożegnanie
Po 30 minutach namowy postanowiłyśmy, że ubierzemy ją w to:
-W samą porę, właśnie wybrałyśmy ciuchy dla ciebie.- powiedziała Tosia do dziewczyny wchodzącej do pokoju
-Jesteście boskie- zaśmiała się ruda
-Wiemy- powiedziałyśmy jednocześnie i wybuchnęłyśmy  śmiechem.
-Przebieraj się my na ciebie poczekamy i wszystkie zejdziemy na dół razem- powiedziałam, gdy trochę się opanowałam

Reszta dnia zleciała nam w miarę spokojnie. Luiza i Louis wrócili na obiad w świetnych humorkach po swojej nocy poślubnej. Wszyscy mieliśmy dziś świetne nastroje, a gdy Lou oznajmił nam, że na miesiąc miodowy zabiera swoją żonę na Hawaje, moja przyjaciół o mało  co nie eksplodowała ze szczęścia. Po tym jak pomogłyśmy się jej spakować, postanowiliśmy zrobić maraton filmowy. Ku mojej uciesze oglądaliśmy komedie, które ubóstwiam m.in. Easy A, i Kac Vegas. Było przy tym w prawdzie więcej komentowania i wygłupiania niż oglądania, ale takie są uroki naszego poczucia humorów. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie wizyta Perrie. 
-Czego chcesz?-powiedziałam do niej, gdy otworzyłam jej drzwi 
 -Chce pogadać z Zaynem

-Nie macie o czym rozmawiać, wynoś się stąd.
-Lena co się dzie..Co tu robisz?- powiedział Zayn głosem pełnym jadu
-Chciałam wyjaśnić pewną sprawę
-My nie mamy wspólnych spraw do wyjaśnienia
-Mylisz się Zayn. Mamy-powiedziała uśmiechając się z wyższością-będę miała dziecko
-Nie obchodzi mnie to ani trochę. Albo wyjdziesz dobrowolnie, albo wzywam policję
-Nie obchodzi? A powinno- zaśmiała się-bo jesteś ojcem
Po usłyszeniu tych słów, poczułam się jakbym dostała w twarz już otwierałam usta, żeby coś powiedzieć, ale Malik wyrwał się pierwszy
-Kłamiesz. Ja nigdy bym..
-Zobacz- powiedziała podając mu test ciążowy z pozytywnym wynikiem
-Równie dobrze może to być test każdej dziewczyny, która jest w ciąży. -nie wytrzymałam-Posłuchaj paniusiu, Zayn nie jest takim kretynem żeby w to uwierzyć. A jeśli jesteś w ciąży to nie trzeba było się puszczać na prawo i lewo to nie nasz problem. Mam nadzieję, że nie do widzenia.- powiedziałam zdenerwowana i zamknęłam jej drzwi przed nosem.
-Spokojnie kochanie, nie denerwuj się- powiedział Zayn, przytulając mnie
-Że też tacy ludzie muszą istnieć-odpowiedziałam chłopakowi, wtulając się w niego. Staliśmy tak jeszcze chwilkę i poszliśmy do salonu, gdzie była reszta. Opowiedzieliśmy im wszystko, a dobre humory wszystkim zniknęły
 

niedziela, 17 marca 2013

Rozdział 19

Perspektywa Leny

Obudziłam się w pokoju Zayna, który zresztą spał jeszcze smacznie obok. Wstałam z niezłym kacem i postanowiłam się odświeżyć i ubrać, by potem zejść na dół i zrobić coś do jedzenia dla siebie i reszty.
Weszłam do łazienki i spojrzałam w lustro. Miałam ochotę krzyknąć! Wyglądałam tragicznie włosy miałam splątane makijaż rozmazany, a oczy podpuchnięte. Wyszłam z łazienki i wzięłam świeżą bieliznę i ubranie:
Ponieważ już kiedyś zostawiłam parę rzeczy u Zayna, nie musiałam się martwić ubraniem. Jeszcze splotłam włosy w kłosa i zeszłam na dół. Gdy weszłam do kuchni, zobaczyłam Liama w samych bokserkach pijącego wodę i Dan w szlafroku śmiejącą się z niego i robiącą kanapki.
-Hej- powiedziałam wesoło
-Cześć, wreszcie ktoś normalny do pogadania wstał- zaśmiała się Dan
-Ejj.. -powiedział, odrywając się od szklanki tylko po to by napełnić ją wodą.
-Pij z butelki będzie szybciej- zaśmiałam się, jednak Liam chyba nie zakapował, bo po chwili zrobił tak jak powiedziałam. Na ten widok jego dziewczyna tylko znów się uśmiechnęła i wróciła do robienia kanapek
-Można zawołać już reszte na śniadanie- powiedziała szczerząc się do Payna, który pobiegł na górę z butelka w ręce
-Pomóc ci?
-Nie. Chociaż w sumie mogłabyś zrobić herbatę?
-Jasne, już się za to biorę
-Okej to ja przygotuje szklanki i talerze-powiedziała i w milczeniu zabrałyśmy się do pracy po jakiś 2 minutach usłyszałyśmy krzyk Harrego, po chwili Nialla i jego dziewczyny chyba miała na imię Alexis, ale nie dam głowy bo nie pamiętam. Była bardzo ładna i chociaż miała rude włosy nie była wcale wredna.
Nagle po kuchni wpadł Liam, a za nim reszta towarzystwa
-Co wam się stało? - nie mogłam powstrzymać śmiechu. Byli cali mokrzy
-Twój chłopak- Harry wskazał oskarżycielsko na Dan-i twój - wskazał na mnie- zrobili nam mokrą pobudkę
-Zayn przecież śpi - powiedziałam zdziwiona
-Nie jego obudziłem w pierwszej kolejności. Tylko po cichu żeby zrobić niespodziankę reszcie.  Przepraszam Angelik nie wiedziałem, że spałam z Niallem
-Nie zbliżaj się do mnie- wysyczała przez zęby towarzyszka Nialla. Ach więc miała na imię Angelika
-Mogę mówić ci Andżi? -zapytałam z rozbawienie w głosie
-Jasne, ale przyjaciele mówią mi An- uśmiechnęła się życzliwie dziewczyna
-Więc An, chodź za mną mam tutaj parę rzeczy, coś ci pożyczę
-Dzięki - uśmiechnęła się
Gdy szłyśmy na górę, minęłyśmy Tośkę ubraną tak:

sobota, 16 marca 2013

Rozdział 18

Perspektywa Luizy

Dziś jest MÓJ dzień. Wychodzę dziś za Louisa. Mam nadzieję i to wielką, że wszystko się uda.
-Au! - krzyknęłam - to boli
-Dla urody trzeba cierpieć- powiedziała Lena uśmiechając się uroczo i rozczesując moje poplątane włosy.
Gdy ubrana byłam w suknię ślubną:
Ponieważ Louis jest sławny, na nasz ślub jest w pewnym rodzaju sensacją. Dlatego też chciałam chociaż w małym stopniu ukryć brzuch. Żeby nie mówili potem, że złapałam go "na dziecko". Bardzo stresuję się tym wszystkim chociaż wiem, że nie powinnam ze względu na dziecko. Gdy przejrzałam się w lustrze wyglądałam ślicznie. Moja suknia maskowała to co miała do zamaskowania, a podkreślała zalety. Włosy zostawiłam rozpuszczone, fryzjer zrobił mi delikatne fale, które idealnie współgrały z moją sukienką. Oczy miałam delikatnie podmalowane, że wydawały się większe niż normalnie. Spojrzałam na Lenę:
Wyglądała ślicznie i choć była w bieli nie wyglądała wcale jak panna młoda. Zayn na pewno padnie jak ją zobaczy. Zapomniałam wspomnieć, że nie widzieliśmy się z chłopcami od przedwczoraj. Może to i dobrze?
W każdym bądź razie właśnie do pokoju wparowała Tośka ubrana tak :
-Już są. Gotowa?
-Gotowa- powiedziałam uśmiechając się

Wchodziłam właśnie do kościoła prowadzona przez tatę. Przed nami szły dwie małe dziewczynki sypiąc płatki róż, a za nami Tośka z Harrym oraz Lena z Zaynem. Wszystkie oczy zwrócone były na mnie, lecz nie zważałam na to. Patrzałam tylko w oczy Louisa. Były wesołe i takie urocze. Cały promieniał. Cała ceremonia zleciała niewiarygodnie szybko. Po słowach przysięgi małżeńskiej byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie.

Perspektywa Leny

Siedziałam na tarasie. Chociaż był chłodny wieczór, nie czułam zimna. Rozmyślałam o wszystkim co wydarzyło się przez te parę tygodni. Harry i Tośka mają już datę ślubu, Okazało się, że Luiza bedzie mieć bliźniaki, chłopaki wydali nową płytę i jedziemy z nimi w trasę promującą. Nagle usłyszałam śmiech dziewczyn.
-Lena chodź do środka.
-Co się stało?
-No chodź szybko to zobaczysz- po słowach Tośki wstałam i weszłam do sali weselnej. W tej samej chwili muzyka ucichła a na scenie pojawił się Zayn.
-Leno, jesteś najważniejszą osobą w moim życiu, jesteś wyjątkowa, śliczna, zabawna i troskliwa. Czy zechciałabyś uczynić mnie najszczęśliwszym facetem na świecie i wyjść za mnie?- uśmiechnął się szarmancko, zszedł ze sceny i wyciągnął z kieszeni czarne eleganckie opakowanie.
-Tak! - krzyknęłam i rzuciłam  się chłopakowi na szyję, a ten założył mi pierścionek z białego złota z diamencikiem w kształcie serduszka. Wszyscy zaczęli bić brawo i krzyczeć gorzko, a ja ze szczęścia zaczęłam płakać.
-Kocham cię- szepnął mi Malik do ucha i pocałował czule w usta.Wplotłam palce w jego włosy, a on objął mnie chwytając w talii i przyciągnął do siebie. Muzyka znów zaczęła grać, a wszyscy zaczęli tańczyć. Byłam taka szczęśliwa.
-Ja ciebie też- powiedziałam, gdy oderwaliśmy się od siebie.

niedziela, 10 marca 2013

Rozdział 17

Perspektywa Tośki

Do ślubu zostały jeszcze 3 miesiące. Przygotowania trwają pełną parą. Mieliśmy wszyscy dziś zrobić sobie wieczór filmowy, jednak Harry chciał iść ze mną na spacer. Ubrałam płacz i buty, a mój chłopak czekał już przy drzwiach.
Szliśmy ścieżką do parku. Harry był bardzo zdenerwowany, a ja nie wiedziałam o co chodzi.
-Harry wszystko w porządku?-zapytałam z troską
-Tak. Wszystko w porządku. A czemu miałoby nie być?
-Bo zachowujesz się jakoś dziwnie.
Nagle Harry przystanął i obrócił się w moją stronę.
-Tosiu, jesteś dla mnie bardzo ważna i kocham cię.-skinął na kogoś ręką i mały chłopczyk, przyniósł bukiet czerwonych róż.-Dziękuję John.-powiedział usmiechając się.
-Więc jesteś dla mnie bardzo ważna i chciałbym spędzić z tobą resztę życia.-klęknął przede mną i wyciągnął z kieszeni kurtki małe czerwone pudełeczko-Kochanie, Wyjedziesz za mnie?
-Taak! -krzyknęłam bez namysłu i pocałowałam go namiętnie. Włożył mi pierścionek na palec. Był śliczny. W kolorze starego złota z małym diamencikiem w kształcie serduszka.
-Jest śliczny Harry - powiedziałam ze łzami szczęścia w oczach.
-Cieszę się, że ci się podoba kochanie- przytulił mnie. Spacerowaliśmy jeszcze koło 30 minut po mieście, po czym udaliśmy się do domu.

Perspektywa Leny

Mam nadzieję, że wszystko się udało. Cieszyłam się szczęściem dziewczyn. Jedna wychodziła za mąż, a druga miała się dziś zaręczyć. Zazdrościłam im jednak, gdyż ja nie byłam do końca pewna uczuć Zayna co do mnie, no bo mówił czułe słówka, ale tak naprawdę, oprócz jednego razu nic między nami nie było oprócz tych przytulania i całowania. Nie miał dla mnie też tyle czasu, co wcześniej. Czułam się dziwnie, gdy dziewczyny były z Harrym i Louisem, a ja sama. Było to dla mnie trochę krępujące.
-Idę po sok, chce ktoś coś?- spytałam podnosząc się z sofy.
-Ja chcę cole- powiedział Zayn
-A ja cole, albo nie sok, albo nie wody. Chociaż w sumie- zastanawiała się Luiza
-Zayn chodź ze mną weźmiemy szklanki, cole, sok i coś jeszcze
-Dobra- powiedział Malik, podnosząc się z miejsca obok mnie
Gdy byliśmy już na korytarzu, drzwi otworzyły się, a do srodka weszła rozpromieniona Tośka i szczęśliwy Harry
-Hej!- krzyknęła-jesteśmy już
-I jak?- spytałam zaciekawiona
-Harry i ja jesteśmy zaręczeni!-powiedziała dziewczyna rzucając się na moją szyję, by mnie przytulić
-Gratulacje- zaśmiałam się
-Eee.. Strary gratulacje- powiedział Zayn, przybijając z Hazzą piątkę.