-Hej- uśmiechnęła się Tośka-Gdzie idziecie?
-Cześć. Idziemy na górę, bo jak widzisz An musi się przebrać
-Achh.. coś tam zauważyłam. A co się stało?
-Liam i Zayn zrobili nam brutalną pobudkę
-A ty gdzie byłaś, że nie widziałaś twojego chłopaka i jego pomoczonych loczków?-zapytałam z ciekawością
-Brałam prysznic- uśmiechnęła się
-Możemy już iść? -zapytała Angelika- zimno mi trochę
-Jasne- powiedziałam- idziesz z nami?- zwróciłam się do Tośki
-Pewnie.
Weszłyśmy do pokoju Zayna, a pierwsze co rzuciło mi się w oczy to prawie wszystkie ciuchy mojego chłopaka wyrzucone z szafy.
-Oj joj joj - powiedziała An chichocząc
-To mu nie ujdzie na sucho- powiedziałam-wiesz co to może ty idź wziąć prysznic i wysusz się porządnie, a my coś dla ciebie wybierzemy
-Dziękuje- powiedziała wychodząc i rzuciła nam jeszcze szczery uśmiech na pożegnanie
Po 30 minutach namowy postanowiłyśmy, że ubierzemy ją w to:
-W samą porę, właśnie wybrałyśmy ciuchy dla ciebie.- powiedziała Tosia do dziewczyny wchodzącej do pokoju
-Jesteście boskie- zaśmiała się ruda
-Wiemy- powiedziałyśmy jednocześnie i wybuchnęłyśmy śmiechem.
-Przebieraj się my na ciebie poczekamy i wszystkie zejdziemy na dół razem- powiedziałam, gdy trochę się opanowałam
Reszta dnia zleciała nam w miarę spokojnie. Luiza i Louis wrócili na obiad w świetnych humorkach po swojej nocy poślubnej. Wszyscy mieliśmy dziś świetne nastroje, a gdy Lou oznajmił nam, że na miesiąc miodowy zabiera swoją żonę na Hawaje, moja przyjaciół o mało co nie eksplodowała ze szczęścia. Po tym jak pomogłyśmy się jej spakować, postanowiliśmy zrobić maraton filmowy. Ku mojej uciesze oglądaliśmy komedie, które ubóstwiam m.in. Easy A, i Kac Vegas. Było przy tym w prawdzie więcej komentowania i wygłupiania niż oglądania, ale takie są uroki naszego poczucia humorów. Wszystko byłoby świetnie, gdyby nie wizyta Perrie.
-Czego chcesz?-powiedziałam do niej, gdy otworzyłam jej drzwi
-Chce pogadać z Zaynem
-Nie macie o czym rozmawiać, wynoś się stąd.
-Lena co się dzie..Co tu robisz?- powiedział Zayn głosem pełnym jadu
-Chciałam wyjaśnić pewną sprawę
-My nie mamy wspólnych spraw do wyjaśnienia
-Mylisz się Zayn. Mamy-powiedziała uśmiechając się z wyższością-będę miała dziecko
-Nie obchodzi mnie to ani trochę. Albo wyjdziesz dobrowolnie, albo wzywam policję
-Nie obchodzi? A powinno- zaśmiała się-bo jesteś ojcem
Po usłyszeniu tych słów, poczułam się jakbym dostała w twarz już otwierałam usta, żeby coś powiedzieć, ale Malik wyrwał się pierwszy
-Kłamiesz. Ja nigdy bym..
-Zobacz- powiedziała podając mu test ciążowy z pozytywnym wynikiem
-Równie dobrze może to być test każdej dziewczyny, która jest w ciąży. -nie wytrzymałam-Posłuchaj paniusiu, Zayn nie jest takim kretynem żeby w to uwierzyć. A jeśli jesteś w ciąży to nie trzeba było się puszczać na prawo i lewo to nie nasz problem. Mam nadzieję, że nie do widzenia.- powiedziałam zdenerwowana i zamknęłam jej drzwi przed nosem.
-Spokojnie kochanie, nie denerwuj się- powiedział Zayn, przytulając mnie
-Że też tacy ludzie muszą istnieć-odpowiedziałam chłopakowi, wtulając się w niego. Staliśmy tak jeszcze chwilkę i poszliśmy do salonu, gdzie była reszta. Opowiedzieliśmy im wszystko, a dobre humory wszystkim zniknęły
poniedziałek, 18 marca 2013
niedziela, 17 marca 2013
Rozdział 19
Perspektywa Leny
Obudziłam się w pokoju Zayna, który zresztą spał jeszcze smacznie obok. Wstałam z niezłym kacem i postanowiłam się odświeżyć i ubrać, by potem zejść na dół i zrobić coś do jedzenia dla siebie i reszty.
Weszłam do łazienki i spojrzałam w lustro. Miałam ochotę krzyknąć! Wyglądałam tragicznie włosy miałam splątane makijaż rozmazany, a oczy podpuchnięte. Wyszłam z łazienki i wzięłam świeżą bieliznę i ubranie:
Ponieważ już kiedyś zostawiłam parę rzeczy u Zayna, nie musiałam się martwić ubraniem. Jeszcze splotłam włosy w kłosa i zeszłam na dół. Gdy weszłam do kuchni, zobaczyłam Liama w samych bokserkach pijącego wodę i Dan w szlafroku śmiejącą się z niego i robiącą kanapki.
-Hej- powiedziałam wesoło
-Cześć, wreszcie ktoś normalny do pogadania wstał- zaśmiała się Dan
-Ejj.. -powiedział, odrywając się od szklanki tylko po to by napełnić ją wodą.
-Pij z butelki będzie szybciej- zaśmiałam się, jednak Liam chyba nie zakapował, bo po chwili zrobił tak jak powiedziałam. Na ten widok jego dziewczyna tylko znów się uśmiechnęła i wróciła do robienia kanapek
-Można zawołać już reszte na śniadanie- powiedziała szczerząc się do Payna, który pobiegł na górę z butelka w ręce
-Pomóc ci?
-Nie. Chociaż w sumie mogłabyś zrobić herbatę?
-Jasne, już się za to biorę
-Okej to ja przygotuje szklanki i talerze-powiedziała i w milczeniu zabrałyśmy się do pracy po jakiś 2 minutach usłyszałyśmy krzyk Harrego, po chwili Nialla i jego dziewczyny chyba miała na imię Alexis, ale nie dam głowy bo nie pamiętam. Była bardzo ładna i chociaż miała rude włosy nie była wcale wredna.
Nagle po kuchni wpadł Liam, a za nim reszta towarzystwa
-Co wam się stało? - nie mogłam powstrzymać śmiechu. Byli cali mokrzy
-Twój chłopak- Harry wskazał oskarżycielsko na Dan-i twój - wskazał na mnie- zrobili nam mokrą pobudkę
-Zayn przecież śpi - powiedziałam zdziwiona
-Nie jego obudziłem w pierwszej kolejności. Tylko po cichu żeby zrobić niespodziankę reszcie. Przepraszam Angelik nie wiedziałem, że spałam z Niallem
-Nie zbliżaj się do mnie- wysyczała przez zęby towarzyszka Nialla. Ach więc miała na imię Angelika
-Mogę mówić ci Andżi? -zapytałam z rozbawienie w głosie
-Jasne, ale przyjaciele mówią mi An- uśmiechnęła się życzliwie dziewczyna
-Więc An, chodź za mną mam tutaj parę rzeczy, coś ci pożyczę
-Dzięki - uśmiechnęła się
Gdy szłyśmy na górę, minęłyśmy Tośkę ubraną tak:
Obudziłam się w pokoju Zayna, który zresztą spał jeszcze smacznie obok. Wstałam z niezłym kacem i postanowiłam się odświeżyć i ubrać, by potem zejść na dół i zrobić coś do jedzenia dla siebie i reszty.
Weszłam do łazienki i spojrzałam w lustro. Miałam ochotę krzyknąć! Wyglądałam tragicznie włosy miałam splątane makijaż rozmazany, a oczy podpuchnięte. Wyszłam z łazienki i wzięłam świeżą bieliznę i ubranie:
Ponieważ już kiedyś zostawiłam parę rzeczy u Zayna, nie musiałam się martwić ubraniem. Jeszcze splotłam włosy w kłosa i zeszłam na dół. Gdy weszłam do kuchni, zobaczyłam Liama w samych bokserkach pijącego wodę i Dan w szlafroku śmiejącą się z niego i robiącą kanapki.
-Hej- powiedziałam wesoło
-Cześć, wreszcie ktoś normalny do pogadania wstał- zaśmiała się Dan
-Ejj.. -powiedział, odrywając się od szklanki tylko po to by napełnić ją wodą.
-Pij z butelki będzie szybciej- zaśmiałam się, jednak Liam chyba nie zakapował, bo po chwili zrobił tak jak powiedziałam. Na ten widok jego dziewczyna tylko znów się uśmiechnęła i wróciła do robienia kanapek
-Można zawołać już reszte na śniadanie- powiedziała szczerząc się do Payna, który pobiegł na górę z butelka w ręce
-Pomóc ci?
-Nie. Chociaż w sumie mogłabyś zrobić herbatę?
-Jasne, już się za to biorę
-Okej to ja przygotuje szklanki i talerze-powiedziała i w milczeniu zabrałyśmy się do pracy po jakiś 2 minutach usłyszałyśmy krzyk Harrego, po chwili Nialla i jego dziewczyny chyba miała na imię Alexis, ale nie dam głowy bo nie pamiętam. Była bardzo ładna i chociaż miała rude włosy nie była wcale wredna.
Nagle po kuchni wpadł Liam, a za nim reszta towarzystwa
-Co wam się stało? - nie mogłam powstrzymać śmiechu. Byli cali mokrzy
-Twój chłopak- Harry wskazał oskarżycielsko na Dan-i twój - wskazał na mnie- zrobili nam mokrą pobudkę
-Zayn przecież śpi - powiedziałam zdziwiona
-Nie jego obudziłem w pierwszej kolejności. Tylko po cichu żeby zrobić niespodziankę reszcie. Przepraszam Angelik nie wiedziałem, że spałam z Niallem
-Nie zbliżaj się do mnie- wysyczała przez zęby towarzyszka Nialla. Ach więc miała na imię Angelika
-Mogę mówić ci Andżi? -zapytałam z rozbawienie w głosie
-Jasne, ale przyjaciele mówią mi An- uśmiechnęła się życzliwie dziewczyna
-Więc An, chodź za mną mam tutaj parę rzeczy, coś ci pożyczę
-Dzięki - uśmiechnęła się
Gdy szłyśmy na górę, minęłyśmy Tośkę ubraną tak:
sobota, 16 marca 2013
Rozdział 18
Perspektywa Luizy
Dziś jest MÓJ dzień. Wychodzę dziś za Louisa. Mam nadzieję i to wielką, że wszystko się uda.
-Au! - krzyknęłam - to boli
-Dla urody trzeba cierpieć- powiedziała Lena uśmiechając się uroczo i rozczesując moje poplątane włosy.
Gdy ubrana byłam w suknię ślubną:
Ponieważ Louis jest sławny, na nasz ślub jest w pewnym rodzaju sensacją. Dlatego też chciałam chociaż w małym stopniu ukryć brzuch. Żeby nie mówili potem, że złapałam go "na dziecko". Bardzo stresuję się tym wszystkim chociaż wiem, że nie powinnam ze względu na dziecko. Gdy przejrzałam się w lustrze wyglądałam ślicznie. Moja suknia maskowała to co miała do zamaskowania, a podkreślała zalety. Włosy zostawiłam rozpuszczone, fryzjer zrobił mi delikatne fale, które idealnie współgrały z moją sukienką. Oczy miałam delikatnie podmalowane, że wydawały się większe niż normalnie. Spojrzałam na Lenę:
Wyglądała ślicznie i choć była w bieli nie wyglądała wcale jak panna młoda. Zayn na pewno padnie jak ją zobaczy. Zapomniałam wspomnieć, że nie widzieliśmy się z chłopcami od przedwczoraj. Może to i dobrze?
W każdym bądź razie właśnie do pokoju wparowała Tośka ubrana tak :
-Już są. Gotowa?
-Gotowa- powiedziałam uśmiechając się
Wchodziłam właśnie do kościoła prowadzona przez tatę. Przed nami szły dwie małe dziewczynki sypiąc płatki róż, a za nami Tośka z Harrym oraz Lena z Zaynem. Wszystkie oczy zwrócone były na mnie, lecz nie zważałam na to. Patrzałam tylko w oczy Louisa. Były wesołe i takie urocze. Cały promieniał. Cała ceremonia zleciała niewiarygodnie szybko. Po słowach przysięgi małżeńskiej byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie.
Perspektywa Leny
Siedziałam na tarasie. Chociaż był chłodny wieczór, nie czułam zimna. Rozmyślałam o wszystkim co wydarzyło się przez te parę tygodni. Harry i Tośka mają już datę ślubu, Okazało się, że Luiza bedzie mieć bliźniaki, chłopaki wydali nową płytę i jedziemy z nimi w trasę promującą. Nagle usłyszałam śmiech dziewczyn.
-Lena chodź do środka.
-Co się stało?
-No chodź szybko to zobaczysz- po słowach Tośki wstałam i weszłam do sali weselnej. W tej samej chwili muzyka ucichła a na scenie pojawił się Zayn.
-Leno, jesteś najważniejszą osobą w moim życiu, jesteś wyjątkowa, śliczna, zabawna i troskliwa. Czy zechciałabyś uczynić mnie najszczęśliwszym facetem na świecie i wyjść za mnie?- uśmiechnął się szarmancko, zszedł ze sceny i wyciągnął z kieszeni czarne eleganckie opakowanie.
-Tak! - krzyknęłam i rzuciłam się chłopakowi na szyję, a ten założył mi pierścionek z białego złota z diamencikiem w kształcie serduszka. Wszyscy zaczęli bić brawo i krzyczeć gorzko, a ja ze szczęścia zaczęłam płakać.
-Kocham cię- szepnął mi Malik do ucha i pocałował czule w usta.Wplotłam palce w jego włosy, a on objął mnie chwytając w talii i przyciągnął do siebie. Muzyka znów zaczęła grać, a wszyscy zaczęli tańczyć. Byłam taka szczęśliwa.
-Ja ciebie też- powiedziałam, gdy oderwaliśmy się od siebie.
Dziś jest MÓJ dzień. Wychodzę dziś za Louisa. Mam nadzieję i to wielką, że wszystko się uda.
-Au! - krzyknęłam - to boli
-Dla urody trzeba cierpieć- powiedziała Lena uśmiechając się uroczo i rozczesując moje poplątane włosy.
Gdy ubrana byłam w suknię ślubną:
Ponieważ Louis jest sławny, na nasz ślub jest w pewnym rodzaju sensacją. Dlatego też chciałam chociaż w małym stopniu ukryć brzuch. Żeby nie mówili potem, że złapałam go "na dziecko". Bardzo stresuję się tym wszystkim chociaż wiem, że nie powinnam ze względu na dziecko. Gdy przejrzałam się w lustrze wyglądałam ślicznie. Moja suknia maskowała to co miała do zamaskowania, a podkreślała zalety. Włosy zostawiłam rozpuszczone, fryzjer zrobił mi delikatne fale, które idealnie współgrały z moją sukienką. Oczy miałam delikatnie podmalowane, że wydawały się większe niż normalnie. Spojrzałam na Lenę:
Wyglądała ślicznie i choć była w bieli nie wyglądała wcale jak panna młoda. Zayn na pewno padnie jak ją zobaczy. Zapomniałam wspomnieć, że nie widzieliśmy się z chłopcami od przedwczoraj. Może to i dobrze?
W każdym bądź razie właśnie do pokoju wparowała Tośka ubrana tak :
-Już są. Gotowa?
-Gotowa- powiedziałam uśmiechając się
Wchodziłam właśnie do kościoła prowadzona przez tatę. Przed nami szły dwie małe dziewczynki sypiąc płatki róż, a za nami Tośka z Harrym oraz Lena z Zaynem. Wszystkie oczy zwrócone były na mnie, lecz nie zważałam na to. Patrzałam tylko w oczy Louisa. Były wesołe i takie urocze. Cały promieniał. Cała ceremonia zleciała niewiarygodnie szybko. Po słowach przysięgi małżeńskiej byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie.
Perspektywa Leny
Siedziałam na tarasie. Chociaż był chłodny wieczór, nie czułam zimna. Rozmyślałam o wszystkim co wydarzyło się przez te parę tygodni. Harry i Tośka mają już datę ślubu, Okazało się, że Luiza bedzie mieć bliźniaki, chłopaki wydali nową płytę i jedziemy z nimi w trasę promującą. Nagle usłyszałam śmiech dziewczyn.
-Lena chodź do środka.
-Co się stało?
-No chodź szybko to zobaczysz- po słowach Tośki wstałam i weszłam do sali weselnej. W tej samej chwili muzyka ucichła a na scenie pojawił się Zayn.
-Leno, jesteś najważniejszą osobą w moim życiu, jesteś wyjątkowa, śliczna, zabawna i troskliwa. Czy zechciałabyś uczynić mnie najszczęśliwszym facetem na świecie i wyjść za mnie?- uśmiechnął się szarmancko, zszedł ze sceny i wyciągnął z kieszeni czarne eleganckie opakowanie.
-Tak! - krzyknęłam i rzuciłam się chłopakowi na szyję, a ten założył mi pierścionek z białego złota z diamencikiem w kształcie serduszka. Wszyscy zaczęli bić brawo i krzyczeć gorzko, a ja ze szczęścia zaczęłam płakać.
-Kocham cię- szepnął mi Malik do ucha i pocałował czule w usta.Wplotłam palce w jego włosy, a on objął mnie chwytając w talii i przyciągnął do siebie. Muzyka znów zaczęła grać, a wszyscy zaczęli tańczyć. Byłam taka szczęśliwa.
-Ja ciebie też- powiedziałam, gdy oderwaliśmy się od siebie.
niedziela, 10 marca 2013
Rozdział 17
Perspektywa Tośki
Do ślubu zostały jeszcze 3 miesiące. Przygotowania trwają pełną parą. Mieliśmy wszyscy dziś zrobić sobie wieczór filmowy, jednak Harry chciał iść ze mną na spacer. Ubrałam płacz i buty, a mój chłopak czekał już przy drzwiach.
Szliśmy ścieżką do parku. Harry był bardzo zdenerwowany, a ja nie wiedziałam o co chodzi.
-Harry wszystko w porządku?-zapytałam z troską
-Tak. Wszystko w porządku. A czemu miałoby nie być?
-Bo zachowujesz się jakoś dziwnie.
Nagle Harry przystanął i obrócił się w moją stronę.
-Tosiu, jesteś dla mnie bardzo ważna i kocham cię.-skinął na kogoś ręką i mały chłopczyk, przyniósł bukiet czerwonych róż.-Dziękuję John.-powiedział usmiechając się.
-Więc jesteś dla mnie bardzo ważna i chciałbym spędzić z tobą resztę życia.-klęknął przede mną i wyciągnął z kieszeni kurtki małe czerwone pudełeczko-Kochanie, Wyjedziesz za mnie?
-Taak! -krzyknęłam bez namysłu i pocałowałam go namiętnie. Włożył mi pierścionek na palec. Był śliczny. W kolorze starego złota z małym diamencikiem w kształcie serduszka.
-Jest śliczny Harry - powiedziałam ze łzami szczęścia w oczach.
-Cieszę się, że ci się podoba kochanie- przytulił mnie. Spacerowaliśmy jeszcze koło 30 minut po mieście, po czym udaliśmy się do domu.
Perspektywa Leny
Mam nadzieję, że wszystko się udało. Cieszyłam się szczęściem dziewczyn. Jedna wychodziła za mąż, a druga miała się dziś zaręczyć. Zazdrościłam im jednak, gdyż ja nie byłam do końca pewna uczuć Zayna co do mnie, no bo mówił czułe słówka, ale tak naprawdę, oprócz jednego razu nic między nami nie było oprócz tych przytulania i całowania. Nie miał dla mnie też tyle czasu, co wcześniej. Czułam się dziwnie, gdy dziewczyny były z Harrym i Louisem, a ja sama. Było to dla mnie trochę krępujące.
-Idę po sok, chce ktoś coś?- spytałam podnosząc się z sofy.
-Ja chcę cole- powiedział Zayn
-A ja cole, albo nie sok, albo nie wody. Chociaż w sumie- zastanawiała się Luiza
-Zayn chodź ze mną weźmiemy szklanki, cole, sok i coś jeszcze
-Dobra- powiedział Malik, podnosząc się z miejsca obok mnie
Gdy byliśmy już na korytarzu, drzwi otworzyły się, a do srodka weszła rozpromieniona Tośka i szczęśliwy Harry
-Hej!- krzyknęła-jesteśmy już
-I jak?- spytałam zaciekawiona
-Harry i ja jesteśmy zaręczeni!-powiedziała dziewczyna rzucając się na moją szyję, by mnie przytulić
-Gratulacje- zaśmiałam się
-Eee.. Strary gratulacje- powiedział Zayn, przybijając z Hazzą piątkę.
Do ślubu zostały jeszcze 3 miesiące. Przygotowania trwają pełną parą. Mieliśmy wszyscy dziś zrobić sobie wieczór filmowy, jednak Harry chciał iść ze mną na spacer. Ubrałam płacz i buty, a mój chłopak czekał już przy drzwiach.
Szliśmy ścieżką do parku. Harry był bardzo zdenerwowany, a ja nie wiedziałam o co chodzi.
-Harry wszystko w porządku?-zapytałam z troską
-Tak. Wszystko w porządku. A czemu miałoby nie być?
-Bo zachowujesz się jakoś dziwnie.
Nagle Harry przystanął i obrócił się w moją stronę.
-Tosiu, jesteś dla mnie bardzo ważna i kocham cię.-skinął na kogoś ręką i mały chłopczyk, przyniósł bukiet czerwonych róż.-Dziękuję John.-powiedział usmiechając się.
-Więc jesteś dla mnie bardzo ważna i chciałbym spędzić z tobą resztę życia.-klęknął przede mną i wyciągnął z kieszeni kurtki małe czerwone pudełeczko-Kochanie, Wyjedziesz za mnie?
-Taak! -krzyknęłam bez namysłu i pocałowałam go namiętnie. Włożył mi pierścionek na palec. Był śliczny. W kolorze starego złota z małym diamencikiem w kształcie serduszka.
-Jest śliczny Harry - powiedziałam ze łzami szczęścia w oczach.
-Cieszę się, że ci się podoba kochanie- przytulił mnie. Spacerowaliśmy jeszcze koło 30 minut po mieście, po czym udaliśmy się do domu.
Perspektywa Leny
Mam nadzieję, że wszystko się udało. Cieszyłam się szczęściem dziewczyn. Jedna wychodziła za mąż, a druga miała się dziś zaręczyć. Zazdrościłam im jednak, gdyż ja nie byłam do końca pewna uczuć Zayna co do mnie, no bo mówił czułe słówka, ale tak naprawdę, oprócz jednego razu nic między nami nie było oprócz tych przytulania i całowania. Nie miał dla mnie też tyle czasu, co wcześniej. Czułam się dziwnie, gdy dziewczyny były z Harrym i Louisem, a ja sama. Było to dla mnie trochę krępujące.
-Idę po sok, chce ktoś coś?- spytałam podnosząc się z sofy.
-Ja chcę cole- powiedział Zayn
-A ja cole, albo nie sok, albo nie wody. Chociaż w sumie- zastanawiała się Luiza
-Zayn chodź ze mną weźmiemy szklanki, cole, sok i coś jeszcze
-Dobra- powiedział Malik, podnosząc się z miejsca obok mnie
Gdy byliśmy już na korytarzu, drzwi otworzyły się, a do srodka weszła rozpromieniona Tośka i szczęśliwy Harry
-Hej!- krzyknęła-jesteśmy już
-I jak?- spytałam zaciekawiona
-Harry i ja jesteśmy zaręczeni!-powiedziała dziewczyna rzucając się na moją szyję, by mnie przytulić
-Gratulacje- zaśmiałam się
-Eee.. Strary gratulacje- powiedział Zayn, przybijając z Hazzą piątkę.
piątek, 8 marca 2013
Rozdział 16
Perspektywa Leny
Minął miesiąc od oświadczenia, iż Luiza jest w ciąży. Tak to jest pewne. Tydzień temu ta para oświadczyła nam, że zamierza wziąć ślub za 5 miesięcy. Strasznie cieszy mnie ten fakt, bo będę druhną razem z Tośką. Tak się cieszę. Ja i Tośka bardzo pomagamy w przygotowaniach do ślubu. Jestem szczęśliwa, jednak trochę zazdroszczę Luizie. Myślę jednak, że i tak nie jestem jeszcze gotowa na tak poważny związek z Zaynem jakim jest małżeństwo. Rozmyślałam tak, o ślubie przyjaciółki, o mojej przyszłości i o wszystkim.
Nagle usłyszałam pukanie do drzwi. Zaraz potem otworzyły się i ujrzałam w nich Zayna.
-Hej - powiedział wchodząc do pokoju, po czym pocałował mnie.
-Cześć coś się stało, ze jesteś taki wesoły?
-Mam najwspanialszą dziewczynę na świecie. Kocham cię. Wiesz? - spytał uśmiechając się szeroko i obejmując mnie.
-Tak wiem. A teraz mów co zrobiłeś. - zachichotałam
-Nic. Po prostu .. - popatrzałam na niego - no dobrze zrobiłem z Louisem i Harrym kawał Liamowi. Nudziło nam się i wiesz tak wyszło. Schowaj mnie gdzieś kochanie, bo inaczej zostaniesz sama na tym świecie.
-Dobra. Wejdź pod łóżko i siedź cicho. - po moich słowach chłopak szybko schował się pod łóżkiem. Po dosłownie kilku sekundach potem, do pokoju wpadł "Daddy", a moja reakcja była nie do opisania. Ze śmiechu aż spadłam z łóżka.
-Gdzie on jest? -zapytał wkurzony Liam
-Lena nie widziałaś może Ha.. O ja pier.. pierniczę. -powiedziała Tośka wybuchając śmiechem- Liamu biedny kto ci to. . A już wiem Harry i Zayn szukali nożyczek.
-Nic nie mów- powiedział zdenerwowany Liam - Ja ich zamorduję
-To za to, że wyprostowałeś mi włosy!- krzyknął Harry biegnąc przez korytarz w kierunku łazienki. Liam zaraz wybiegł za nim.
-Jak dzieci - zaśmiała się Luiza wchodząc do pokoju
-Jak dzieci-powtórzyłyśmy z Tosią
-Dobra Zayn wychodź bądź mężczyzną - powiedziałam śmiejąc się
-Nie!
-Zayn!
-Nie!
-Wyjdź z tamtąd albo twój żel wyleci przez okno!- krzyknęłam zdenerwowana
-Już wychodzę, już - powiedział wytaczając się spod łóżka
Perspektywa Luizy
Za kilka miesięcy mam ślub, jestem w ciąży, a mój narzeczony bawi się jak dziecko z kolegami, również mającymi coś nie tak z psychiką. Czasami zastanawiam się jak mogłam się w nim zakochać. A potem uświadamiam sobie, że mimo wszystko ma tyle pozytywnych cech, że jego "wybryki" nie mają znaczenia. Za dwa dni zaczynam z dziewczynami polowanie na suknie ślubną. Jestem taka podekscytowana tą sprawą.
-Lou, kochanie. Mógłbyś skoczyć po coś do sklepu?
-Pewnie. A co byś chciała ?
-Czekoladę, albo żelki, albo batona, chociaż nie nie wiem. Może pomarańcza? Więc tak kup ananasa i brzoskwinie.
-Ale ty nie lubisz ananasów.
-Idź już, co z tego że nie lubię? Mam na nie teraz ochotę. Idź szybko. I weź jeszcze nutelle, bo Zayn wszystko zjadł.
Przepraszam, że tyle nie pisałam, ale nie miałam czasu. W jednym dniu miałam sprawdzian i po dwie kartkówki. Postaram się to nadrobić przez wekeend. A teraz mam nadzieję, że rozdział się podobał : **
Minął miesiąc od oświadczenia, iż Luiza jest w ciąży. Tak to jest pewne. Tydzień temu ta para oświadczyła nam, że zamierza wziąć ślub za 5 miesięcy. Strasznie cieszy mnie ten fakt, bo będę druhną razem z Tośką. Tak się cieszę. Ja i Tośka bardzo pomagamy w przygotowaniach do ślubu. Jestem szczęśliwa, jednak trochę zazdroszczę Luizie. Myślę jednak, że i tak nie jestem jeszcze gotowa na tak poważny związek z Zaynem jakim jest małżeństwo. Rozmyślałam tak, o ślubie przyjaciółki, o mojej przyszłości i o wszystkim.
Nagle usłyszałam pukanie do drzwi. Zaraz potem otworzyły się i ujrzałam w nich Zayna.
-Hej - powiedział wchodząc do pokoju, po czym pocałował mnie.
-Cześć coś się stało, ze jesteś taki wesoły?
-Mam najwspanialszą dziewczynę na świecie. Kocham cię. Wiesz? - spytał uśmiechając się szeroko i obejmując mnie.
-Tak wiem. A teraz mów co zrobiłeś. - zachichotałam
-Nic. Po prostu .. - popatrzałam na niego - no dobrze zrobiłem z Louisem i Harrym kawał Liamowi. Nudziło nam się i wiesz tak wyszło. Schowaj mnie gdzieś kochanie, bo inaczej zostaniesz sama na tym świecie.
-Dobra. Wejdź pod łóżko i siedź cicho. - po moich słowach chłopak szybko schował się pod łóżkiem. Po dosłownie kilku sekundach potem, do pokoju wpadł "Daddy", a moja reakcja była nie do opisania. Ze śmiechu aż spadłam z łóżka.
-Gdzie on jest? -zapytał wkurzony Liam
-Ale kto ? I co ci się stało .. w włosy?- nie mogłam pohamować śmiechu.
- Domagam się wydania twojego chłopaka! Zobacz co mi zrobili kretyni.
-Spokojnie Liam hahah.. pomyślmy racjonalnie hahah...-Lena nie widziałaś może Ha.. O ja pier.. pierniczę. -powiedziała Tośka wybuchając śmiechem- Liamu biedny kto ci to. . A już wiem Harry i Zayn szukali nożyczek.
-Nic nie mów- powiedział zdenerwowany Liam - Ja ich zamorduję
-To za to, że wyprostowałeś mi włosy!- krzyknął Harry biegnąc przez korytarz w kierunku łazienki. Liam zaraz wybiegł za nim.
-Jak dzieci - zaśmiała się Luiza wchodząc do pokoju
-Jak dzieci-powtórzyłyśmy z Tosią
-Dobra Zayn wychodź bądź mężczyzną - powiedziałam śmiejąc się
-Nie!
-Zayn!
-Nie!
-Wyjdź z tamtąd albo twój żel wyleci przez okno!- krzyknęłam zdenerwowana
-Już wychodzę, już - powiedział wytaczając się spod łóżka
Perspektywa Luizy
Za kilka miesięcy mam ślub, jestem w ciąży, a mój narzeczony bawi się jak dziecko z kolegami, również mającymi coś nie tak z psychiką. Czasami zastanawiam się jak mogłam się w nim zakochać. A potem uświadamiam sobie, że mimo wszystko ma tyle pozytywnych cech, że jego "wybryki" nie mają znaczenia. Za dwa dni zaczynam z dziewczynami polowanie na suknie ślubną. Jestem taka podekscytowana tą sprawą.
-Lou, kochanie. Mógłbyś skoczyć po coś do sklepu?
-Pewnie. A co byś chciała ?
-Czekoladę, albo żelki, albo batona, chociaż nie nie wiem. Może pomarańcza? Więc tak kup ananasa i brzoskwinie.
-Ale ty nie lubisz ananasów.
-Idź już, co z tego że nie lubię? Mam na nie teraz ochotę. Idź szybko. I weź jeszcze nutelle, bo Zayn wszystko zjadł.
Przepraszam, że tyle nie pisałam, ale nie miałam czasu. W jednym dniu miałam sprawdzian i po dwie kartkówki. Postaram się to nadrobić przez wekeend. A teraz mam nadzieję, że rozdział się podobał : **
poniedziałek, 4 marca 2013
Rozdział 15
Perspektywa Tośki
Harry do nie zadzwonił i chciał się umówić, żeby pogadać. Był bardzo zdenerwowany i nie wiem o co mu chodzi. Mam nadzieję, że nie chce ze mną zerwać. Tak bardzo go kocham. Boję się tego spotkania. Tego że mu się znudziłam i nawet nie mogę sobie wyobrazić co by było gdybyśmy się rozstali. Spojrzałam na zegarek i postanowiłam przestać użalać się nad sobą i ogarnąć się za godzinę miałam się spotkać z Harry. Wzięłam szybki prysznic, umyłam włosy i pomalowałam się delikatnie. W szlafroku poszłam do garderoby i wybrałam taki zestaw :
Harry do nie zadzwonił i chciał się umówić, żeby pogadać. Był bardzo zdenerwowany i nie wiem o co mu chodzi. Mam nadzieję, że nie chce ze mną zerwać. Tak bardzo go kocham. Boję się tego spotkania. Tego że mu się znudziłam i nawet nie mogę sobie wyobrazić co by było gdybyśmy się rozstali. Spojrzałam na zegarek i postanowiłam przestać użalać się nad sobą i ogarnąć się za godzinę miałam się spotkać z Harry. Wzięłam szybki prysznic, umyłam włosy i pomalowałam się delikatnie. W szlafroku poszłam do garderoby i wybrałam taki zestaw :
Gdyż na dworze było zimno. Włosy wysuszyłam i zostawiłam rozpuszczone. Przejrzałam się jeszcze w lustrze i byłam gotowa. Zeszłam z powrotem na dół i wstawiłam wodę na herbatę. Gdy czajnik się wyłączył, zadzwonił dzwonek. Otworzyłam, a moim oczom ukazał się Hazza a bukietem róż.
-Cześć. To dla ciebie - wręczył mi róże i pocałował w policzek. Przepraszam za to z Taylor. Muszę ci to wyjaśnić.
-Hej. Dziękuję, nie musiałeś.
-Musiałem i muszę ci też wszystko wytłumaczyć.
- Więc chodźmy do mojego pokoju. Tam porozmawiamy spokojnie.
-Dobrze.- weszliśmy do mojego pokoju i usiedliśmy na łóżku.
-Tosiu, kocham cię. Taylor to tylko koleżanka. A nie chciałem ci mówić, że się z nią spotkałem, bo wiedziałem że będziesz zła. Słuchaj, koło miesiąca temu, Taylor wydała płytę. Nie sprzedawała się za dobrze, więc nasi menadżerowie postanowili, że będziemy chodzić koło 2 miesiące, aby zwiększyć sprzedaż. Ja zgodziłem się, bo bardzo ją lubię, ale niedługo po tym poznałem ciebie. Od razu mi się spodobałaś. Gdy zaczęliśmy chodzić, chciałem zerwać umowę, jednak nie mogłem. Powiedziałem więc, że będziemy się spotykać i udawać przyjaciół i tylko przyjaciół, gdyż mam dziewczynę. Menadżerowie się zgodzili pod warunkiem, że wtedy nie bedzie to 2, a 3 miesiące. Zgodziłem się ze względu na ciebie i nasz związek.
-Rozumiem, - wyszeptałam- Ale dlaczego nie powiedziałeś wcześniej ?
-Nie mogłem. Nie wiedzą o tym nawet moi przyjaciele. Tylko ty i Lena po za menadżerami i samą Taylor.
- Co? Więc Lena wiedziała?
- Tak znaczy nie, znaczy. Powiedziałem jej o tym, gdyż nie wiedziałem co robić jakieś dwie godziny temu. Ona powiedziała, że albo ja ci powiem, albo ona. Bo myslisz, że Taylor i ja, że my coś więcej. Więc postanowiłem od razu do ciebie zadzwonić i mówić się, aby ci powiedzieć.
-Ciesze się, ze mi ufasz. - powiedziałam wtulając się w niego, on uśmiechnął się szeroko, a potem mnie pocałował.
Po kilku chwilach na dole usłyszeliśmy roześmiane głosy Louisa i Luizy.
-Jestem takim szczęściarzem. Muszę ogłosić to całemu światu.
- Lou, skarbie to nie jest jeszcze pewne. Trzeba iść do lekarza.
-Co się dzieje ? - zapytałam, schodząc po schodach z Harrym.
-Jak to co ? - zdziwił się Lou. - będę tatą- krzyknął głośno. My staliśmy jak wryci, Luiza tylko się po czerwieniła i spuściła głowę.
-Lou, uspokój się. Nie jestem jeszcze pewna.
-Louis, skarbie a co ze mną ? - powiedział Hazza robiąc urocza minkę
- Przykro mi Haroldzie to koniec - powiedział Lou
- Nie dlaczego ? - zapytał "załamany" Harry. A my tylko stałyśmy z boku i śmiałyśmy się z chłopaków.
Ten dzień mimo, że nie zaczął się najlepiej kończy się idealnie. Jestem ciekawa tylko jak radzą sobie Malik i Lena, bez nas. Mam nadzieję, że dobrze.
piątek, 1 marca 2013
Rozdział 14
Perspektywa Leny
- I wtedy zobaczyliśmy Harrego idącego przez park z landryną. Tośka powiedziała, że coś ją boli i pobiegła do domu. Tak mi jej szkoda - powiedziałam siedząc w kawiarence z Malikiem.
- Nie przejmuj się. Zapytam co tam robił z Tay. Ale nie ty jedna jej nie lubisz, ja i chłopaki też za nią nie przepadamy. Jest taka ..
-Sztuczna, słodziutka, bezmózga? - przerwałam mu
- Irytująca- popatrzał na mnie dziwnie.- Nie rozmawiajmy już o tym. - powiedział uśmiechając się
- Co ona tu robi ? - zapytałam wściekła, gdy zobaczyłam Perrie, wchodzącą do kawiarni
-Hej Zayn - powiedziała wesolutko. - Cześć - czułam wymuszenie w jej głosie.
-Siadaj - powiedział Zayn - możesz usiąść tu - wskazał na swoje miejsce wstając. - Idę po naszą kawę, chcesz coś Per ?
- Latte - powiedziała tym swoim przesłodzonym głosikiem, przewróciłam tylko oczami.
Gdy Zayn wrócił, usiadł koło mnie z czego Per wyraźnie nie była zadowolona. Siedzieliśmy tam jeszcze koło godziny i zostawiliśmy Per, a sami udaliśmy się do domu chłopaków.
Pod domem chłopaków o dziwo nie było zbyt wiele fanek. Siedziało ich może z 5. Nie dziwiłam się, przecież padało.
- Hej - krzyknął Zayn, gdy byliśmy już w domu
-Siema - usłyszałam głos Nialla oczywiście z kuchni.
-Nie widziałeś Harolda ? - zapytałam w kuchni
- Jest na górze. Przyszedł strasznie wkurzony. Mówił coś o Tośce i Taylor, ale nie wiem o co chodzi dokładniej.
-Dzięki, Zayn idę z nim pogadać
-Powodzenia - rzucił mi wychylając się zza drzwi.
Weszłam po tych wielkich schodach i od razu znalazłam pokój Harrego, bo drzwi były niedomknięte.
-Hej Styles, muszę z tobą porozmawiać
-Wyjdź - krzyknął
- Nie wyjdę, dopóki mi czegoś nie wyjaśnisz - powiedziałam ze złowieszczą miną.
- Co chcesz ?!
- Dlaczego do cholery okłamałeś Tośkę? I nawet nie próbuj zaprzeczać ! Widziałyśmy was w parku. Toska jest załamana.
- Musiałem, podpisałem kontrakt, gdy jeszcze nie spotykałem się z Tosią
-Jak to ?
- Mieliśmy udawać, że jesteśmy razem żeby lepiej sprzedał się nasz album, a gdy chciałem zerwać umowę powiedzieli abym chociaż spotykał się z nią w miejscach publicznych. O tej umowie nie wiedzą nawet chłopcy. Jedynie ty, ja, Taylor, nasz menadżer i jej menadżer. Więc proszę nie mów o tym nikomu.
- Dobrze, ale musisz powiedzieć o tym Tośce, bo jak nie to ja to zrobię. Ona myśli, ze zdradzasz ją z Taylor.
-JA ? Nigdy !
- Teraz to wiem, ale ona nie.
-Dzięki Lena zaraz się z nią umówię i wszystko jej powiem.
- To ja nie przeszkadzam paa
- Jeszcze raz dzięki , pa
Wychodząc uśmiechnęła się do niego pokrzepiająco i zamknęłam drzwi. Zbiegłam na dół i wbiegła do salonu. Mój chłopak oglądał film z Niallem.
-Jestem. Wszystko wyjaśnione- powiedziałam siadając na kolanach mojego chłopaka.
-Jesteś boska - pocałował mnie w usta
- Wiem - zaśmiałam się.
- I wtedy zobaczyliśmy Harrego idącego przez park z landryną. Tośka powiedziała, że coś ją boli i pobiegła do domu. Tak mi jej szkoda - powiedziałam siedząc w kawiarence z Malikiem.
- Nie przejmuj się. Zapytam co tam robił z Tay. Ale nie ty jedna jej nie lubisz, ja i chłopaki też za nią nie przepadamy. Jest taka ..
-Sztuczna, słodziutka, bezmózga? - przerwałam mu
- Irytująca- popatrzał na mnie dziwnie.- Nie rozmawiajmy już o tym. - powiedział uśmiechając się
- Co ona tu robi ? - zapytałam wściekła, gdy zobaczyłam Perrie, wchodzącą do kawiarni
-Hej Zayn - powiedziała wesolutko. - Cześć - czułam wymuszenie w jej głosie.
-Siadaj - powiedział Zayn - możesz usiąść tu - wskazał na swoje miejsce wstając. - Idę po naszą kawę, chcesz coś Per ?
- Latte - powiedziała tym swoim przesłodzonym głosikiem, przewróciłam tylko oczami.
Gdy Zayn wrócił, usiadł koło mnie z czego Per wyraźnie nie była zadowolona. Siedzieliśmy tam jeszcze koło godziny i zostawiliśmy Per, a sami udaliśmy się do domu chłopaków.
Pod domem chłopaków o dziwo nie było zbyt wiele fanek. Siedziało ich może z 5. Nie dziwiłam się, przecież padało.
- Hej - krzyknął Zayn, gdy byliśmy już w domu
-Siema - usłyszałam głos Nialla oczywiście z kuchni.
-Nie widziałeś Harolda ? - zapytałam w kuchni
- Jest na górze. Przyszedł strasznie wkurzony. Mówił coś o Tośce i Taylor, ale nie wiem o co chodzi dokładniej.
-Dzięki, Zayn idę z nim pogadać
-Powodzenia - rzucił mi wychylając się zza drzwi.
Weszłam po tych wielkich schodach i od razu znalazłam pokój Harrego, bo drzwi były niedomknięte.
-Hej Styles, muszę z tobą porozmawiać
-Wyjdź - krzyknął
- Nie wyjdę, dopóki mi czegoś nie wyjaśnisz - powiedziałam ze złowieszczą miną.
- Co chcesz ?!
- Dlaczego do cholery okłamałeś Tośkę? I nawet nie próbuj zaprzeczać ! Widziałyśmy was w parku. Toska jest załamana.
- Musiałem, podpisałem kontrakt, gdy jeszcze nie spotykałem się z Tosią
-Jak to ?
- Mieliśmy udawać, że jesteśmy razem żeby lepiej sprzedał się nasz album, a gdy chciałem zerwać umowę powiedzieli abym chociaż spotykał się z nią w miejscach publicznych. O tej umowie nie wiedzą nawet chłopcy. Jedynie ty, ja, Taylor, nasz menadżer i jej menadżer. Więc proszę nie mów o tym nikomu.
- Dobrze, ale musisz powiedzieć o tym Tośce, bo jak nie to ja to zrobię. Ona myśli, ze zdradzasz ją z Taylor.
-JA ? Nigdy !
- Teraz to wiem, ale ona nie.
-Dzięki Lena zaraz się z nią umówię i wszystko jej powiem.
- To ja nie przeszkadzam paa
- Jeszcze raz dzięki , pa
Wychodząc uśmiechnęła się do niego pokrzepiająco i zamknęłam drzwi. Zbiegłam na dół i wbiegła do salonu. Mój chłopak oglądał film z Niallem.
-Jestem. Wszystko wyjaśnione- powiedziałam siadając na kolanach mojego chłopaka.
-Jesteś boska - pocałował mnie w usta
- Wiem - zaśmiałam się.
Subskrybuj:
Posty (Atom)






